Hé Reader

La Dolce Vita....

↓

Het is weer vrijdag....

Ik hoop dat je heerlijk aan het genieten bent van een welverdiende vakantie.... Maar straks begint het allemaal weer. Werk en alle andere verplichtingen. Leven van vakantie naar vakantie om te kunnen (over)leven dat gaat niet werken.... Een mooi leven draait niet om te ontsnappen aan de werkelijkheid. Het draait om méér leven brengen in het leven dat je al hebt.

La Dolce Vita

Vorige week zaten we buiten te eten. Het was zo'n avond waarop je na de eerste hap eigenlijk al weet dat niemand haast heeft. Zo'n heerlijke lange zomeravond... Zoals we die vroeger ook hadden, maar toen nog zonder kleine man.

De tuindeuren stonden open, ergens op de achtergrond speelde muziek, de playlist vind je trouwens terug bij de Dad Essentials van deze week, en de laatste zon scheen precies over de tafel. Sterk zat tussen ons in. Op zijn bord lag hetzelfde als op dat van ons: een stuk vlees, buffelmozzarella met heerlijke olijfolie, wat zuurdesembrood en, zoals meestal, een paar fijngeplette tomaten.

Halverwege de maaltijd viel me iets op. We hadden al een hele tijd niets aparts meer voor hem gekookt.

In het begin was het vooral: zoveel mogelijk erin. Groeien en goed slapen, dát was het doel.

Maar nu, met anderhalf jaar, eet meneertje gewoon met ons mee. Ik weet niet eens meer precies wanneer dat veranderd is. Het ging niet met een besluit of een opvoedkundig plan. Op een dag at hij mijn eten uit mijn mond en verdween er meer van mijn eten in zijn mond dan in die van mij.

Inmiddels schuift hij gewoon aan. Soms eet hij alles op. Soms belandt de tomaat demonstratief op de grond en wordt een champignon eerst minutenlang bekeken alsof hij zojuist uit de ruimte is komen vallen.

Dat hoort er blijkbaar allemaal bij. Ontdekken noemen ze dat. Nou, liever buiten dan binnen... La Tomatina is er niets bij.

Samen eten is leuker geworden. Waar het eerst vooral functioneel was, lees: hem in leven houden, dus er moest zoveel mogelijk in, is het nu gewoon écht gezellig.

De telefoons verdwijnen uit het zicht. De televisie blijft uit, al staat er vaak wel een muziekje op. We praten wat over de dag en luisteren vooral naar Sterk.

Hij vertelt inmiddels hele verhalen. We verstaan waarschijnlijk nog niet eens de helft van wat hij zegt, maar dat lijkt hem weinig uit te maken. Zijn enthousiasme is gelukkig een stuk duidelijker dan zijn uitspraak.

Er is geen haast om meteen op te ruimen. De borden blijven soms gewoon nog even staan. We drinken nog een glaasje extra, terwijl Sterk nog een stukje brood eet of naar iets wijst wat buiten zijn aandacht heeft getrokken.

Dat moment aan tafel heeft ineens zoveel meer waarde gekregen dan een paar maanden geleden.

Heel ingewikkeld is het eigenlijk niet. We zitten gewoon even met z'n drieën aan tafel. En ergens voelt het alsof de dag heel even stilstaat.

De Parent-poll

Ik ben benieuwd hoe dat er bij jullie thuis aan toegaat. Iedere familie heeft zo zijn eigen avondrituelen.

Of antwoord gewoon op deze mail. Ik ben benieuwd waar jij als ouder het meest mee worstelt.

Dad essentials

🎙️YouTube talk: Met Dan Buettner (The Blue Zone guy)

Hoewel er ook kritiek is op sommige conclusies, laten de Blue Zone gebieden wel zien dat dagelijkse gewoontes zoals bewegen, sociale verbondenheid en een actieve leefstijl waarschijnlijk een belangrijke rol spelen bij gezond ouder worden. Haal eruit wat bij jouw leven past en laat de rest gerust liggen.

​

📚 Must read: The Comfort Crisis, Michael Easter​

"Verandert de manier waarop we naar de moderne wereld kijken en laat zien hoe alledaagse gemakken langzaam afbreuk doen aan ons begrip van wat het betekent om mens te zijn."

​
— Richard Dorment, hoofdredacteur Men's Health

⚔️ Gear van de Week: Opinel No. 08 zakmes​

Misschien wel het voorwerp dat het vaakst meegaat als ik met Sterk op pad ben. Niet omdat ik complete survivaltochten maak. Meestal gebruik ik het om een appel te snijden, een stuk touw door te knippen of een stok wat gladder te maken voordat hij verandert in een wandelstok of denkbeeldig zwaard.

Het zijn van die kleine dingen die buiten zijn nét iets leuker maken.

Parent-hack

We blijven nog heel even in de vakantiesferen. Juist tijdens het reizen vind ik het leuk om de kleine gewoontes van een land te observeren; soms zeggen die meer dan de mooiste bezienswaardigheden.

10 Italiaanse opvoedgewoontes waar we van kunnen leren;

✓ Kinderen horen erbij;

In Italië worden kinderen zelden “weggeorganiseerd”. Ze gaan mee naar restaurants, markten, familiebezoeken en dorpsfeesten. Het gezinsleven draait mét kinderen, niet om activiteiten zonder kinderen.

✓ Samen eten is heilig;

Maaltijden zijn veel meer dan voeding. Ze zijn een moment van verbinding. Telefoons verdwijnen van tafel en er wordt uitgebreid gepraat. Zelfs jonge kinderen eten vaak gewoon mee met de rest van het gezin.

✓ De passeggiata;

Aan het einde van de middag of begin van de avond maakt de familie vaak een wandeling door het dorp of de stad. Niet om te sporten, maar om elkaar te ontmoeten, een ijsje te halen en even buiten te zijn.

✓ Veel vrijheid buiten;

Kinderen spelen op pleinen, in parken en op straat. Ze leren de wereld kennen door te ontdekken, te klimmen, vies te worden en zelf problemen op te lossen.

✓ Grootouders spelen een grote rol;

Nonna en Nonno zijn vaak een belangrijk onderdeel van de opvoeding. Kinderen groeien op met meerdere generaties om zich heen, waardoor ze veel verschillende voorbeelden en verhalen meekrijgen.

✓ Seizoenen bepalen het menu;

Veel Italiaanse gezinnen koken met producten die op dat moment beschikbaar zijn. Kinderen leren vanzelf welke groenten en fruit bij welk seizoen horen.

✓ De markt als uitje;

Samen naar de lokale markt gaan hoort bij het leven. Kinderen zien waar eten vandaan komt, proeven nieuwe producten en hebben contact met de mensen die het voedsel verbouwen of verkopen.

✓ Minder haast;

Hoewel Italianen ook druk zijn, is er vaak meer ruimte voor spontane momenten. Nog even een koffie op het plein, een praatje met de buurman of een extra rondje spelen voordat je naar huis gaat.

✓ Respect zonder constante haast;

Kinderen krijgen verantwoordelijkheid, maar worden ook echt als kind gezien. Er is aandacht voor beleefdheid, familie en samenleven, zonder dat elk moment gevuld hoeft te zijn met prestaties.

✓ Het gewone leven is het avontuur;

Een wandeling naar de bakker, olijven plukken, helpen in de moestuin, brood halen of een middag op de boerderij. Veel herinneringen ontstaan juist tijdens de eenvoudige, alledaagse momenten.

Favoriete workout van afgelopen week

Workout

Ff geen specifieke workout deze week.

Maak deze week na het avondeten een rustige wandeling van dertig minuten. Laat je sporthorloge eens thuis. Geen tempo. Geen doel. In Italie noemen ze dit La Passeggiata, The Italian art of walking.

Gewoon nog even samen naar buiten voordat de dag voorbij is. Doe dit naast je krachttraining (3-4 per week) en je hebt een succes formule!

Reflectie

Sterk lag op bed, maar de borden stonden nog op tafel… Normaal gesproken is dit het moment waarop we weer "aan" gaan. De tafel leeg. Nog even de keuken. Koffiezetapparaat uitspoelen. De standaard dingen.

Maar deze keer niet….. De muziek stond nog aan. Dus bleven we gewoon zitten.

Niet omdat we ergens over wilden praten. Ook niet omdat er iets bijzonders gebeurde. Gewoon omdat het eigenlijk wel lekker was. Soms is dat blijkbaar al genoeg.

Build strength, not stress.

Martin
​

The Dad Program Wekelijks praktische tips, eerlijke inzichten en simpele strategieën rond training, energie, mentale gezondheid en modern vaderschap.